Ένα ερώτημα που κάθε χρόνο μας ζητά λίγη περισσότερη ειλικρίνεια.

Οι γιορτές έχουν αυτό το ιδιαίτερο ταλέντο να μας σταματούν. Όχι απαραίτητα γιατί ξεκουραζόμαστε, αλλά γιατί ξαφνικά υπάρχει χώρος να σκεφτούμε. Να κοιτάξουμε γύρω μας και να αναρωτηθούμε πού βρισκόμαστε, ποιοι άνθρωποι είναι κοντά μας και πώς νιώθουμε μέσα στις σχέσεις μας. Κι όσο κι αν τις γεμίζουμε με φωτάκια, τραγούδια και όμορφες εικόνες, κάτι βαθύτερο αναδύεται σχεδόν κάθε χρόνο.

Ένα ερώτημα απλό στη διατύπωση, αλλά γεμάτο νόημα: με ποιον θέλω πραγματικά να περάσω αυτές τις μέρες;

Οι φίλοι: όταν η χαρά γίνεται πιο απλή

Οι γιορτές με φίλους έχουν έναν αέρα ελευθερίας. Είναι εκείνες οι στιγμές που δεν χρειάζεται να εξηγήσεις τίποτα: ούτε πώς νιώθεις, ούτε πού βρίσκεσαι στη ζωή σου. Το γέλιο έρχεται φυσικά, οι συζητήσεις ανοίγουν χωρίς προσπάθεια και ο χρόνος κυλάει πιο χαλαρά. Με τους φίλους, οι γιορτές μοιάζουν λιγότερο επίσημες και περισσότερο ανθρώπινες.

Οι φίλοι σε βλέπουν στο τώρα σου. Δεν κουβαλούν την παιδική σου εκδοχή, ούτε προσδοκίες για το πώς «θα έπρεπε» να είσαι. Μαζί τους μπορείς απλώς να υπάρξεις. Και κάποιες χρονιές, αυτή η ελαφρότητα είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι για να ξαναβρείς τον ρυθμό σου.

Ίσως εδώ το ερώτημα να είναι απλό αλλά ουσιαστικό: με ποιους ανθρώπους νιώθεις ότι μπορείς να γελάσεις χωρίς να σκέφτεσαι τι δείχνεις;

Η οικογένεια: εκεί που όλα ξεκινούν

Οι γιορτές με την οικογένεια έχουν βάθος. Είναι γεμάτες εικόνες που επαναλαμβάνονται: το ίδιο τραπέζι, οι ίδιες ιστορίες, οι ίδιες φωνές. Κάποιες στιγμές είναι τρυφερές, άλλες κουραστικές, αλλά όλες κουβαλούν κάτι κοινό και αυτό είναι το αίσθημα του ανήκω.

Η οικογένεια είναι το μέρος που σε ξέρει πριν ακόμα μάθεις ποιος είσαι. Εκεί δεν χρειάζεται να εξηγήσεις το παρελθόν σου, γιατί το έχουν ζήσει μαζί σου. Και όσο κι αν οι ρόλοι αλλάζουν, όσο κι αν μεγαλώνουμε και απομακρυνόμαστε, υπάρχει πάντα εκείνη η σιωπηλή σύνδεση που θυμίζει από πού ξεκίνησες.

Ίσως γι’ αυτό οι γιορτές με την οικογένεια έχουν μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Όχι επειδή είναι τέλειες, αλλά επειδή είναι αληθινές. Και κάπου ανάμεσα στις γνώριμες στιγμές, γεννιέται ένα ήσυχο ερώτημα: τι σημαίνει για σένα «σπίτι» σήμερα;

Η σχέση: μικρές στιγμές που αποκτούν άλλη σημασία

Οι γιορτές με τον άνθρωπό σου έχουν έναν διαφορετικό ρυθμό. Δεν χρειάζονται πολλά για να είναι γεμάτες. Συχνά είναι πιο ήσυχες, πιο ουσιαστικές. Δεν βασίζονται στο πρόγραμμα, αλλά στην παρουσία. Σε μικρές στιγμές που δεν φαίνονται, αλλά μένουν.

Είναι η αγάπη στην καθημερινή της μορφή: μια κουβέντα που ανοίγει χωρίς βιασύνη, ένα σπίτι που γίνεται λίγο πιο ζεστό, μια αγκαλιά που κρατάει λίγο παραπάνω, μια καινούργια παράδοση που δημιουργείται. Δεν είναι πάντα εντυπωσιακές, αλλά είναι σταθερές. Και αυτό είναι που τις κάνει να ξεχωρίζουν.

Ίσως το πιο ουσιαστικό ερώτημα εδώ να μην είναι τι κάνετε, αλλά: πώς νιώθεις όταν είστε απλώς μαζί, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς ρόλους, χωρίς εξωτερικούς περισπασμούς;

Αν δεν ξέρεις τι να διαλέξεις

Δεν χρειάζεται να διαλέξεις το «σωστό» σενάριο ούτε να δικαιολογήσεις την επιλογή σου. Χρειάζεται να διαλέξεις το ειλικρινές. Κάθε χρονιά είναι διαφορετική, κάθε ανάγκη αλλάζει. Αυτό που σου ταίριαζε πέρσι, μπορεί φέτος να μην σου χωράει. Και αυτό δεν είναι αποτυχία αλλά εξέλιξη. Οι γιορτές δεν είναι εξέταση. Είναι μια πρόσκληση να ακούσεις λίγο περισσότερο τον εαυτό σου.

Κι αν οι γιορτές σε βρουν μόνο

Κάποιες χρονιές οι γιορτές είναι πιο ήσυχες. Και αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι λείπει. Μπορεί να σημαίνει ότι υπάρχει χώρος. Χώρος να ξεκουραστείς, να σκεφτείς, να συνδεθείς ξανά με τον εαυτό σου.

Και ξέρεις κάτι; Δεν είναι κακό αυτό. Καμιά φορά η μοναξιά είναι χώρος. Χώρος για να έρθουν οι σωστοί άνθρωποι. Χώρος για να βρεις ξανά τον εαυτό σου. Χώρος για να θεραπεύσεις όσα ένιωσες μέσα στη χρονιά. Καλύτερα μόνος, παρά με λάθος ανθρώπους. Καλύτερα ήσυχος, παρά μισός μέσα σε μια παρέα που δεν σε χωράει.

Μέχρι να βρεις τους «δικούς σου» ανθρώπους, κράτα τον εαυτό σου ζεστό. Δημιούργησε κάτι όμορφο για σένα και ίσως το πιο όμορφο ερώτημα να είναι: πώς φροντίζεις τον εαυτό σου όταν δεν χρειάζεται να είσαι τίποτα για κανέναν;

Ένα τελευταίο σημείωμα

Τελικά, οι γιορτές δεν ορίζονται από το ποιος κάθεται δίπλα σου στο τραπέζι, αλλά από το πώς νιώθεις μέσα σου εκείνη τη στιγμή. Αν υπάρχει παρουσία, αν υπάρχει φροντίδα, αν υπάρχει ειλικρίνεια, τότε είναι αρκετό. Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να επιλέξει αυτό που πραγματικά τον γεμίζει. Όχι αυτό που φαίνεται όμορφο απ’ έξω, αλλά αυτό που είναι αληθινό από μέσα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορείς να κάνεις φέτος.

Καλά Χριστούγεννα και μια Νέα Χρονιά γεμάτη νέες αρχές και αγάπη με ανθρώπους που υπάρχουν ή μπορεί να έρθουν στη ζωή σου.