Η Κόνστυ Μπαξεβάνη είναι μια δημιουργική προσωπικότητα στον χώρο των social media που συνδυάζει το πάθος για τα ταξίδια με την αυθεντικότητα που περιέχει η καθημερινότητας. Στο Hey Peach Magazine, παρουσιάζουμε την Κόνστυ μέσα από τις εμπειρίες της σε αγαπημένους της προορισμούς, και συζητάμε για μέρη που αγαπά, μέρη που θα ήθελε να επισκεπτεί για πρώτη ή για εκατοστή φορά, και πολλά άλλα.
Εμπειρίες από Σεούλ και Jeju
Η πόλη που πάντα με καλεί να επιστρέψω είναι ξεκάθαρα η Σεούλ. Έχει αυτόν τον πρωτόγνωρο συνδυασμό έντασης, παράδοσης και αισθητικής που δεν με κουράζει ποτέ. Ίσα ίσα μου κινεί τόσο πολύ το ενδιαφέρον. Είναι μια πόλη που νιώθεις ότι εξελίσσεται μπροστά στα μάτια σου, αλλά ταυτόχρονα σου επιτρέπει να «χαθείς» μέσα της με έναν πολύ πρωτόγνωρο τρόπο. Κάθε φορά που πηγαίνω, νιώθω σαν να ανακαλύπτω καινούργιες εκδοχές του εαυτού μου, γιατί και αυτοί, σαν λαός, είναι πολύ μπροστά.
Στη Σεούλ και στο Jeju με εντυπωσίασε ο σεβασμός και η ηρεμία στον τρόπο ζωής, ακόμη και μέσα στον χαμό της μεγάλης πόλης. Η ασφάλεια και η καθαριότητα σε κάνουν να εξερευνήσεις χωρίς άγχος: μπορείς να πας να ψωνίσεις δύο το βράδυ σε ένα convenience store χωρίς να φοβάσαι. Με εντυπωσίασε επίσης η καινοτομία, ειδικά σε beauty, skincare, τεχνολογία και μόδα. Μου έκανε εντύπωση και το πόσο συνειδητά βιώνουν την καθημερινότητα, κάτι που με έκανε να σκεφτώ πολύ το πώς ζούμε εμείς εδώ.
Το νησί Jeju ήταν χωρίς αμφιβολία το πιο ασυνήθιστο μέρος που έχω πάει. Δεν είναι ακριβώς ο κλασικός τουριστικός προορισμός, ούτε καν για τους ίδιους τους Κορεάτες. Από τα ηφαιστειακά τοπία μέχρι μικρές γειτονιές που μοιάζουν βγαλμένες από ταινία, ζεις την αυθεντική κορεάτικη κουλτούρα και χάνεσαι μέσα στη φύση. Με ενέπνευσε γιατί ένιωσα ότι συνδέθηκα με τον ρυθμό του νησιού. Ήταν σαν να μου έδινε χώρο να σκεφτώ, να νιώσω. Είναι αυτό που λέμε ταξίδι–εμπειρία ζωής.
Μικρές εμπειρίες και στιγμές
Υπάρχουν στιγμές που δεν τις ανεβάζεις ποτέ στα social, αλλά μένουν για πάντα χαραγμένες μέσα σου. Για μένα, μια από αυτές είναι από το Erasmus μου στην Πολωνία. Θυμάμαι να περπατάω στους δρόμους της πόλης μέσα στο κρύο και να παίρνω εκείνο το street-food hot dog, που είχε γίνει πραγματικά το comfort snack μου. Υπάρχει μια μέρα που δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν μετακόμιζα και είχε έρθει η μητέρα μου να με βοηθήσει. Σταθήκαμε οι δυο μας να φάμε αυτό το απλό hot dog, κουρασμένες και μέσα στο χάος των κουτιών, και ήταν τόσο μικρή αλλά τόσο ζεστή στιγμή. Ακόμα και τώρα, όταν σκέφτομαι Πολωνία, η πρώτη “μυρωδιά” που μου έρχεται στο μυαλό είναι αυτό το hot dog.
Ένα από τα μέρη που αγαπώ είναι το Seokchon Lake Park στη Σεούλ, γιατί δεν είναι γεμάτο τουρίστες. Είναι ο ορισμός της ηρεμίας μέσα στην πόλη. Βλέπεις ανθρώπους που τρέχουν, ζευγάρια που κάνουν βόλτα με καφέ, μαμάδες με καροτσάκια, ηλικιωμένους που ταΐζουν πάπιες, άλλους που ψαρεύουν. Εκεί νιώθεις πραγματικά τη Σεούλ, όχι ως “προορισμό”, αλλά ως πόλη που ζουν άνθρωποι. Έχει αυτό το soft, calming vibe που συνδέεται πολύ με το πώς βιώνω εγώ την Κορέα.
Σύνδεση με το κοινό
Νομίζω ότι οι ταξιδιωτικές εμπειρίες μου μιλάνε στο κοινό μου, και το βλέπω πολύ ρεαλιστικά. Είναι τα βίντεό μου με τις περισσότερες προβολές, οπότε προφανώς συνδέονται με τον κόσμο. Έχω την αίσθηση ότι αυτό συμβαίνει επειδή τα δείχνω όσο πιο αληθινά γίνεται. Δεν ωραιοποιώ κάτι μόνο και μόνο για να δείχνει πιο όμορφο. Θέλω ο άλλος να βλέπει την πραγματικότητα, την ομορφιά, αλλά και τις μικρές δυσκολίες ή αστείες στιγμές. Και ίσως αυτό κάνει τον κόσμο να νιώθει ότι “μπορώ να το κάνω κι εγώ”.
Το μέρος στο οποίο βρίσκομαι επηρεάζει πάρα πολύ την αισθητική και τον τόνο του περιεχομένου μου, δεν γίνεται αλλιώς. Κάθε τόπος έχει τον δικό του ρυθμό, φως, χρώματα, ενέργεια… και όλα αυτά περνάνε μέσα στο περιεχόμενο. Παρ’ όλα αυτά, προσπαθώ πάντα να το παρουσιάζω μέσα από τη δική μου προσωπικότητα. Το location μπορεί να αλλάζει, αλλά θέλω ο άνθρωπος που με ακολουθεί να αναγνωρίζει το ύφος μου, είτε είμαι στη Σεούλ είτε στη Θεσσαλονίκη.
Τα ταξίδια παίζουν τεράστιο ρόλο στην έμπνευσή μου. Με εμπνέουν, αλλά με “εκπαιδεύουν” κιόλας. Με κάνουν να βλέπω τον κόσμο αλλιώς, να δοκιμάζω πράγματα, να παρατηρώ λεπτομέρειες που μετά γίνονται περιεχόμενο. Κάθε νέα χώρα μού προσθέτει κάτι καινούργιο, σαν να γεμίζω ένα μικρό δημιουργικό ντουλάπι που μετά ανοίγω όταν κάνω edit ή όταν γράφω κάποιο κείμενο.
Μελλοντικά όνειρα και πλάνα
Το επόμενο μέρος που θέλω πάρα πολύ να επισκεφτώ είναι η Αίγυπτος. Έχει τεράστια ιστορία, πολιτισμό, μυστήριο· είναι από τους προορισμούς που αισθάνομαι ότι σου αλλάζουν την οπτική μόνο με το που πατήσεις το πόδι σου εκεί.
Κάποια στιγμή θα ήθελα όλο αυτό να γίνει full-time. Αλλά θέλω να συνεχίσει να εξελίσσεται φυσικά, όχι επιτηδευμένα. Όχι επειδή “πρέπει” να διαφημίσω κάτι συγκεκριμένο, αλλά επειδή το ταξίδι και η δημιουργία συμπορεύονται από μόνα τους. Θέλω το ταξίδι να παραμείνει πηγή έμπνευσης, όχι υποχρέωση. Και μέσα από την αίσθηση του ταξιδιού να μπορώ να προτείνω, για παράδειγμα, ένα ξενοδοχείο, ένα μέρος, ένα προϊόν. Να γίνεται οργανικά. Αυτό που θέλω να κρατήσει κάποιος που θα διαβάσει το άρθρο είναι μια αίσθηση ελευθερίας. Θέλω να νιώσει ότι δεν χρειάζεται να έχει κάποιον μαζί του για να ταξιδέψει. Το έχω κάνει πολλές φορές μόνη μου — το πιο πρόσφατο ταξίδι ήταν στο Βουκουρέστι — και είναι από τις πιο δυνατές εμπειρίες μου.
DISCLAIMER: We endeavour to always credit the correct original source of every image we use. If you think a credit may be incorrect, please contact us at heypeachmag@gmail.com
