Το προσωπικό στυλ δεν ορίζεται από τάσεις, αλλά από το ένστικτο του καθενός. Ανάμεσα σε vintage αναφορές, έντονες προσωπικότητες και μια αισθητική που δεν ζητά έγκριση, η μόδα γίνεται τρόπος έκφρασης. Με τη βοήθεια της Έλενας Χατζιδάκη ανακαλύπτουμε περισσότερα σχετικά με τον κόσμο της μόδας, όχι τόσο με βάση το τι είναι trending τη βδομάδα που κάνουμε τη συνέντευξη, αλλά κοιτάμε πιο εσωτερικά. Παρακάτω, η Έλενα μας παραπέμπει να δούμε μια άλλη χρονική περίοδο, το glamour των 80s, και πως μια μίξη εποχών μας κάνει να αναρωτιόμαστε για την αισθητική μας σήμερα.

Προσωπικό στυλ, και που ταιριάζει η έμπνευση;

Δεν έχω κάτι χειρότερο από το να περιγράφω το στυλ μου. Ίσως γιατί δεν έχω βάλει ποτέ ταμπέλες σε αυτό. Κι ο λόγος τώρα που το σκέφτομαι είναι διότι μπορώ να ελίσσομαι με μεγαλύτερη ευκολία από στυλ σε στυλ και από αισθητική σε αισθητική, καθώς και να τα συνδυάζω μεταξύ τους. Αν βάλω κάποια ταμπέλα, στο μυαλό μου, δε θα μπορώ να το κάνω αυτό. Επομένως μετά από αυτή την κάπως περιττή εισαγωγή, θα μπορούσα να πω ότι θα περιέγραφα το στυλ μου ως “all over the place but in the best possible way”. Θεωρώ ότι διανύω την πιο βαρετή στιλιστικά περίοδο στη ζωή μου. Ίσως επειδή τα ερεθίσματα μου πλέον δε μου δίνουν κάτι. Everything is white, ακόμα και το χρώμα της χρονιάς από την Pantone. Αλλά είναι καλό! Το βλέπω σαν ένα διάλειμμα. Να τα δω λίγο όλα από μια άλλη οπτική γωνία.

Δεν είμαι μεγάλη φαν των «τάσεων». Από μικρή, λόγω της αγάπης μου για τη μόδα και ιδιαίτερα των περιοδικών, μπορούσα να υποψιαστώ τι μπορεί να γίνει τάση πριν γίνει. Όταν γινόταν όμως με απωθούσε. Δε μου αρέσει να βλέπω το ίδιο σε όλους, χωρίς προσωπική πινελιά. Αν κάποια τάση αγαπώ αυτήν την περίοδο ίσως είναι η επιστροφή των 80s. Πάντα έτρεφα μια ιδιαίτερη αγάπη προς εκείνη την εποχή, ίσως λόγω του ότι ήταν εποχή της μαμάς μου και έχω αρκετά κομμάτια από τότε. Πιο συγκεκριμένα, ενσωματώνω βάτες στην καθημερινότητα μου! Επιστρέφουν, και είμαι obsessed!

Η σύνθεση ενός outfit: επιστήμη ή προσωπικότητα;

Ειλικρινά, δεν υπάρχει στάνταρ διαδικασία για το πως φτιάχνεις ένα outfit. Γι αυτό και δεν είναι τα ντυσίματα μου κάθε μέρα το ίδιο. Νομίζω λειτουργώ πάντα με βάση την όρεξη μου, και αυτό αντανακλάται και στα outfits μου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν δεν έχω έμπνευση μπαίνω στο Pinterest, και βγαίνω ξανά γιατί μου φαίνεται βεβιασμένο να αντιγράψω ένα αουτφιτ, σαν στολή. Ισως να εμπνευστώ από ένα στοιχείο, αλλά να αντιγράψω ποτέ. Έτσι, αρχίζω πάντα με μουσική στο background και ξεκινάω την όλη διαδικασία με το κεφάλι μου: Βαφόμαστε ή όχι σήμερα; Το μαλλί πως είναι; Βάζουμε καπέλο; Όλο το κεφάλι ολοκληρώνει το φιτ, γι’ αυτό μαρεσει και να βάφομαι τόσο. Είναι η κορυφή όλων. Οπότε ξεκινάω ή τελειώνω με αυτό.

Αυτή την περίοδο επηρεάζομαι περισσότερο αισθητικά από την περίοδο των 80s, ίσως και 90s, όχι ολοκληρωτικά όμως. Βάζω στοιχεία από τότε, και το φέρνω στο τώρα. Θέλω έντονους ώμους, γούνες, κοσμήματα, έντονο μακιγιάζ. Στα αγαπημένα μου outfit, το 80% των κομματιών είναι vintage. Γι αυτό τα αγαπώ. Είναι συνδυασμός παλιού με καινούργιου, μια μίξη εποχών (80s, 90s, 00s). Ένας συνδιασμός εποχών. Επηρεάζομαι από έντονες προσωπικότητες που ρισκάρουν. Βγάζει δυναμισμό το να φοράς τα ρούχα σου και όχι να σε φοράνε. Συγκεκριμένα από άτομα, επηρεάζομαι από την Grace Jones, Carrie Bradshaw. Και επίσης η Rihanna επηρέασε ένα μεγάλο μέρος μου, στυλιστικά μεγαλώνοντας.

Πόσο μεγάλο ρόλο παίζουν τα social media

Πλέον δεν ξέρω πως βλέπω αυτές πλατφόρμες, γι’ αυτό κι απογοητεύομαι πως έχουν καταλήξει. Για μένα το Instagram, μιας κι από εκεί ξεκίνησα να ποστάρω, ήταν μέσο έκφρασης της δημιουργικότητας μου. Δες το σαν ένα περιοδικό, μιας κι αυτή ήταν η μεγαλύτερη μου επιρροή στην έμπνευση μου. Το έβλεπα σαν περιοδικό (προσπαθώ να επιστρέψω σε αυτή την οπτική). Κάθε μέρα brainstorming, concepts, makeup, styling,creative direction, shoots, edit. Είναι συνήθως one woman show. Χρησιμοποιώ τα social media (το 80% τους για την ακρίβεια) ως πηγή έμπνευσης. Όποτε το περιεχόμενο μου θέλω να προσφέρει κάτι σε οποι@ με παρακολουθεί. Γι’ αυτό και δεν ανεβάζω με τόση συχνότητα. Δε με ενδιαφέρει η ποσότητα, αλλά η ποιότητα.

Αισθάνομαι ότι ο κόσμος πιο πολύ ενδιαφέρεται για το από πού πήρες το τελευταίο σου κομμάτι παρά για τη δημιουργία. Ενδιαφέρεται για το γρήγορο και επιφανειακό. Η μόδα για μένα δεν είναι τα ρούχα. Είναι η απεικόνιση της φαντασίας κάποιου στην πραγματικότητα. Του σχεδιαστή, του makeup artist, του φωτογράφου, του σκηνοθέτη, του σκηνογράφου κλπ.

Closet staples, και από που ξεκινάμε;

Είναι πολύ σημαντικό να έχεις στη ντουλάπα σου basic κομμάτια, αλλά το πιο σημαντικό: αυτά να είναι και ποιοτικά. Το καταλαβαίνω ότι αυτό σημαίνει κατ’ επέκταση και πιο ακριβά, αλλά καλύτερα να επενδύσεις σε κάτι και να το έχεις χρόνια, παρά να το αγοράζεις συνέχεια επειδή χαλάει λόγω κακής ποιοτητας. Tip εδώ, μπορείς να βρεις αρκετά κομμάτια και από thrift shops, αν θες κάτι πιο οικονομικό (το 90% των jacket μου είναι vintage).

Μιλώντας για jacket, αυτό είναι σίγουρα ένα μέρος της ντουλάπας που δεν παραλείπεται. Ολοκληρώνει όλο το outfit. Μερικές φορές βασικά είναι το ίδιο το outfit. Δερμάτινα, γούνες, παλτό, puffers, καμπαρντίνες… Έπειτα, πολύ σημαντικό: Πειραματίσου! Κανένας δε βρήκε το προσωπικό του στυλ από τη μια μέρα στην άλλη. Το μεγαλύτερο ποσοστό των outfit θα αποτύχει, και θα γυρνάς πίσω και θα λες «θεέ μου τι έβαζα», αλλά αυτό είναι το νόημα. Γιατί στο τέλος της ημέρας ήταν δικό σου: το να φοράς εσύ τα ρούχα, και όχι να σε φοράνε αυτά.

DISCLAIMER: We endeavour to always credit the correct original source of every image we use. If you think a credit may be incorrect, please contact us at heypeachmag@gmail.com